Roswitha Brunkow

Terapia, której celem jest torowanie i automatyzacja prawidłowych lub skorygowanych wzorców ruchowych poprzez aktywizację wszelkich mięśni biorących udział w wyproście ciała. Osiągane jest to przez maksymalne zgięcie grzbietowe rąk i stóp. W tej pozycji wywierany jest nacisk na punkty podporu za pośrednictwem nadgarstków i pięt. Wysyłane w ten sposób bodźce proprioceptywne wywołują wzajemne symetryczne kontrakcje, które zostają następnie przekazane dalej do tułowia za pośrednictwem kończyn górnych i dolnych.

Poprzez zastosowanie odpowiednio dobranych, zróżnicowanych manipulacji w miejscach podporu aktywizowane są określone zespoły mięśniowe, a ponadto następuje systematyczne toniczne wzmacnianie wszystkich mięśni biorących udział w wyproście tułowia wraz z rozciągnięciem kręgosłupa. Zasada działania polega na tym, iż poprzez stymulację tonicznej aktywności mięśni za pośrednictwem obwodowych części ciała stymulowana jest fizjologiczna, dająca się kontrolować, prostująca czynność mięśni w bliższych partiach ciała, której utrwalenie jest właśnie celem terapii.